dörtte dört dedi babam. nasıl sevindim anlatamam.
telefon konusunda br kapışma yaşamasalar da annemin sesini arkadan duymadım değil.
babam dedi ki: kocan seni terkederse hiç üzülme, ayakta kalırsın yine de, bak mesela ben annenin ne güçlü olduğunu anladığımdan şimdi onu terkediyorum dedi. baba dedim ağzından yel alsın. bir anda domestik ruhumu kabarttı şu şeref tokgöz. içimdeki teyzeyi uyandırdı.
ebeveynim bugün iki film daha izlediler. ikisini de çok sevdiler. bunlardan ilki (yani günün ikincisi) tanrının kuzusu, ikincisi (yani günün üçüncüsü) ise sade bir hayat idi.
sonuncuda gözyaşlarına boğulmadan duramamışlar, akşam konştuğumda hala biraz durgunlardı itiraf etmeseler de.
yarın ve cuma günü sıcağı sıcağına iletemeyeceğim ne yazık ki ebeveynimin güncesini sizlere çünkü buralarda olmayacağım. internet rejiminde olacağım gibi düşünebilirsiniz. ya da festivalsiz bir cannes'da olacağımı bilseniz de yeter. heyecanlı ve meraklıyım. sevgilerimi sunuyorum. pazartesi görüşmek üzere!